Новости из места и из народа.
-- Никола Тесла. О том славном српском електротехничару изашла је расправа у „Munsey's Magazine" од Елиота Лорда. Он вели, да се ретко о ком славном човеку проносе толике приче као о Тесли. То долази можда отуда, што је он сам створио легенде о себи и што радо хоће да вуче за нос интервјувце, а што никад неће да демантује гласове, што се о њему проносе. Али и без леге ада, његов живот је довољно чудноват. Он је син српског свештеника и осмо дете у оца. Отац га је хтео дати у богословију, ма да је Никола волео природне науке. Разболе се од колере и био је већ на умору, па се као чудом спасао; у тој болести отац му је као завет обећао, да га неће гонити да буде свештеник. Тако је после болести Никола дошао на политехнику у Грац, где је за једну годину савладао научно градиво, које је срачуњено за пет година. Материјална невоља га је нагнала, да неко време служи на угарским државним железницама. Но брзо је изишао на глас и пошао правим путем. Никола је обичан радник; у стању је по неколико месеци да не спава више од четири сата дневно, а може по двадесет сати беспрекидно да ради. Иза таких периода напорног рада обично се подуже одмара. Он држи, да су много рада, много хране и мирна душа најбоља срества за развиће енергије и радне снаге. Но под храном он разуме само биљну, јер је противан убијању животиња, а осим тога мисли, да месо чини човека свирепим и да смета његовим вишем развићу. Противник је рата и труди се зато да пронађе најсавршеније справе за ратовање, јер држи да ће само највеће усавршење најсавршнијег оружја нагнати народе, да се једном окану ратовања. У осталом бави се највише телеграфисањем без жица и произвођењем електричне светлости без тела, које сија, управо без сијалица. Нама је мило, што је Србин стекао така гласа у свету, али се не можемо отрести туге, кад помислиио, да нас је таких мало, а и да за њих немамо међу нама места.
Новости из места и из народа, Никола Тесла, Браник, Нови Сад, 23. март, 1902, број 36, год. 18, стр. 3